Dakma - දැක්ම : god sri lanka

Hot

Post Top Ad

Your Ad Spot
Showing posts with label god sri lanka. Show all posts
Showing posts with label god sri lanka. Show all posts

Thursday, May 2, 2024

ගුරු ගෙදර තුළ සුරැකි දේශීය නර්තනය

May 02, 2024 0

 දේශීය නර්තන සම්ප‍්‍රදායයන් වන උඩරට,පහතරට හා සබරගමු නර්තන සම්ප‍්‍රදායත‍්‍රය පිළිබඳ අධ්‍යයනයේ දී ඒවා අතීතයේ සිට වර්තමානය දක්වා අධ්‍යාපනික වශයෙන් ව්‍යාහාර වූ ආකාරය, එහි දී නර්තන සම්ප‍්‍රදායයන් හි සිදු වූ වෙනස්කම් ආදී බොහෝ කරුණු කාරණාවන් පිළිබඳව අවබෝධ කර ගත හැකිවේ.  වත්මන් අධ්‍යාපන පද්ධතිය තුළට නර්තන විෂය අන්තර්ගත වීමට පෙර දේශීය නර්තනයේ අධ්‍යාපනික ව්‍යාවහාරය පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යයනය කෙරේ.



  උඩරට,පහතරට හා සබරගමු යන දේශීය නර්තන සම්ප‍්‍රදායත‍්‍රයේ අධ්‍යාපනික ව්‍යාවහාරය පිළිබඳව අවධානය යොමු කිරීමේ දී පැහැදිලි වන මූලිකම කරුණක් වන්නේ ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය පදනම් කර ගනිමින් මුල් කාලීනව අධ්‍යාපනිකව ව්‍යාවහාර වූ දේශීය නර්තනය පසුකාලීනව සමාජය තුළ සිදු වූ වෙනස්කම් වලට අනූරූප වෙමින් වත්මනේ පවතින අධ්‍යාපනික ව්‍යාවහාරය දක්වා වෙනස් වෙමින් පැමිණ ඇති බවය. මෙහි දී ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපනය යන්නෙන් අදහස් කරනු ලබන්නේ කිසියම් ශිල්ප ශාස්ත‍්‍රයක් ගුරුවරයාගේ නිවසේ සිට ඉගෙන ගැනීම හා ඉගැන්වීම යන්නයි. ප‍්‍රාග් බෞද්ධ යුගයේ ප‍්‍රභවය ලැබූ පාරම්පරික නර්තන සම්ප‍්‍රදායය හා බැඳී පවතින ඉපැරණි චාරිත‍්‍රය වූයේ ශිෂ්‍යයන් ගුරුවරයාගේ නිවසේ නේවාසිකව සිට නර්තනය භේරි වාදනය ඇතුළු  සෙසු විෂයන් ඉගෙන ගැනීම හා අභ්‍යාසයේ යෙදීම වේ. (රාජපක්ෂ,2004)

    ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය පිළිබඳව අධ්‍යයනය කිරීමේ දී එහි වත්මන් අධ්‍යාපන ක‍්‍රම වල නොමැති සුවිශේෂතා රාශියක් දැක ගැනීමට හැකි වන බව පැහැදිලි කර ගත හැකි වේ. මෙකී අධ්‍යාපනයට කාලයක් හෝ විෂය සීමාවක් පනවා නොතිබීමෙන් නොවිධිමත් අධ්‍යාපනික ලක්ෂණ විද්‍යාමාන විය. ශිෂයෙකු ගුරු ඇසුරෙහි සිටින තාක් කල් ඔහුට ගුරුවරයා සතු වූ නෛසර්ගිකාංග ඉගෙනගැනීමට ලැබෙන්නේ ගුරුවරයා සමඟ  නිරතුරුව පුරුදු පුහුණ වීමෙනි.(ලංකාතිලක,2004) ශාන්තිකර්ම පද්ධතිය හා පවතින නර්තනාංග ගායනා විධි, සැරසිලි සහ කැටයම් කලාව චිත‍්‍ර සහ මූර්ති ශිල්පය, වාද්‍ය භාණ්ඩ සැකැස්ම, රංග භාණ්ඩ සහ වස්ත‍්‍රාභරණ සැකැස්ම ඇතුළු ප‍්‍රායෝගික කොටස් ඉගෙන ගැනීමේ දී ඒ තුළ පවතින හරබර ගතිය ගැඹුරු පදනමක් මත ඉගැන්වීම ගුරුකුල අධ්‍යාපනකරණයේ ප‍්‍රමිතිය විය. (රාජපක්ෂ,2004)

    අතීත ශි‍්‍ර ලංකාව තුළ පැවති සාම්ප‍්‍රදායික අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයේ පොදු ලක්ෂණ ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයට ද එකසේ අදාල විය. මෙබඳු ක‍්‍රමයක් තුළ පුද්ගලයාගේ සමාජානුයෝජනය ද ඔහුට යම් ශිල්පයක පුහුණුවක් ලබා දී යම් කර්මාන්තයකට හෝ වෘත්තියකට පිවිසවීම ද, සමාජයේ වටිනාකම් ඉගැන්වීම ද, සමාජයේ පොදු සමාජ සිරිත් විරිත් හා හැසිරීම් රටා පිළිගැන්වීම යනාදී මේ සියල්ල තනි ඉගෙනුම් පද්ධතියක අභේද්‍ය අංග විය. ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ නර්තන අධ්‍යාපනය ලැබීමට අදාල වන්නාවූ අවශ්‍යතාවයන් රාශියක් පූර්ණය කිරීමට ශිෂ්‍යයාට සිදු විය. ඉපැරණි යුගයේ ගුරුකුල සංස්ථා ආචාර්යවරු විසින් නර්තනය හා භේරි වාදනය ඉගැන්වීම සඳහා ගුරු කුලයට පාරම්පරික ශිෂ්‍යයන් භාර ගැනීමේ දී එකී කාර්යයන් සඳහා අවශ්‍ය වන අඟ පසඟ සහජ හැකියාව, චරිතය හැදියාව සහ ශිල්ප ඉගෙනීම සඳහා යෝග්‍ය ග‍්‍රහ පිහිටීම පිළිබඳ පරික්ෂාකිරීම පිළිවෙතකි. මෙය ලාංකේය සාම්ප‍්‍රදායික අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ තිබුණු පොදු ක‍්‍රමවේදය විය. ඒ අනුව ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ සියලූ අංග ලක්ෂණ ඇතුළත්ව සාර්ථක අධ්‍යාපනයක් සිදු වූ බව සිතිය හැකි ය.

    ගුරුකුල අධ්‍යාපනය හා බැඳී පවතින ශිල්ප විධි සියල්ලම පාහේ මුඛ පාඨ වශයෙන් සහ ප‍්‍රායෝගික වශයෙන් ප‍්‍රාග් බෞද්ධ යුගයේ සිට වර්තමානය දක්වා ආරක්ෂා කර ගැනීමට  හැකි වී ඇත්තේ ඉගැන්වීම් ක‍්‍රමවේදය සාර්ථකව පැවති බැවින් බව නිගමනය කළ හැකි ය. (රාජපක්ෂ,2004) මේ ආකාරයට එක් එක් ගුරු පරම්පරාවන් විසින් තම පරපුරට උරුම වූ දැනුම් සම්භාරය අනාගත පරපුරට සාර්ථක ලෙස දායාද කිරීම සිදු විය. ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ සිදු වූ අඩුපාඩුවක් ලෙස ගුරු මුෂ්ඨිය වශයෙන් යම් ශිල්ප කොටස් ගරුවරයා විසින් තම ශිෂ්‍යාට ලබා නොදීම දැක්විය හැකිවේ. මෙම ලක්ෂණය උඩරට, පහතරට හා සබරගමු යන සම්ප‍්‍රදායත‍්‍රයටම පොදු වූ අංග ලක්ෂණයකි.

    ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපනය මගින් බිහිවන නවක නර්තන ශිල්පීන් සමාජගත කිරීම ද ඉතා උසස් ආකාරයට අතීත අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ සිදු විය. පහතරට හා සබරගමු නර්තන සම්ප‍්‍රදායයේ එකී අවස්ථාව මඩු බැසීම, කළ එළි මඩු බැසීම, කළ එළි බැසීම, කළ එළි මඩු මංගල්‍යය, මංගල මඩුව, කළ එළිය යන පදවලින් හැඳින්වේ. උඩරට නර්තන සම්ප‍්‍රදායේ මෙකී අවස්ථාව හිස වෙස් තැබීමේ මංගල්‍යය, හිස වෙස් බැඳීමේ මංගල්‍යය, වෙස් මංගල්‍යය, හිස වෙස් තැබීමේ නැකැත් මංගල්‍යය ආදී පදවලින් හඳුන්වනු ලැබේ.

     සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ නර්තන කලාව මෙන්ම දේශීය දැනුම් පද්ධතිය ආරක්ෂා කර ගෙන පවත්වාගෙන ආ ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය පෘතුගීසි සහ ලන්දේසි පාලන ක‍්‍රමයන් යටතේ බිඳ වැටීම ආරම්භ විය. එය 1815 ඉංගි‍්‍රසි ආක‍්‍රමණයත් සමඟ වඩා ති‍්‍රව‍්‍රරව සිදු වන්නට විය. මෙරට සමාජ, දේශපාලන, ආර්ථික හා සංස්කෘතික යන සියලූ අංග වලට ඉංගි‍්‍රසි ආක‍්‍රමණය එල්ල වීමේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස අප සතුව පැවති ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන රටාව ක‍්‍රමයෙන් බිඳ වැටෙන්නට විය.

    වැඩවසම් සමාජ රටාව වෙනස් කිරීමට අවශ්‍ය වූ බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයින්ට ලාංකේය කලා ශිල්ප විධික‍්‍රම පවත්වා ගෙන ගිය ශිල්ප ශ්‍රේණි පිළිවෙත ද වෙනස් කිරීමට අවශ්‍ය විය. ලාංකේය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමවේදය බිඳ වැටීමට විදේශිකයන්ගේ පාලන කි‍්‍රයාවන් ද හේතු විය. ගුරු ගෘහීය ශිල්පායතන සතුව පැවති පුස්කොල පොත් වෙස් මුහුණු සහ වාද්‍ය භාණ්ඩද ඇතැම් විදේශීය පාලකයන් විසින් රැගෙන ගොස් සුරක්ෂිත වන පරිදි විදේශීය කෞතුකාගාර වල තැන්පත් කර ගැනීමද ඒවා විනාශ කර දැමීමද සිදු විය. මෙම තත්වයන් ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයේ පැවැත්මට අභියෝගයක් විය. එසේම ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය වෙනස් වීමත් සමඟ එතෙක් අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ තිබූ යම් යම් සීමාවන් ඉවත් වීම ද සිදු විය. විවිධ සංස්කෘතික හා සමාජ සීමාවන් සමඟ සීමිත පිරිසකට පමණක් හිමි වී තිබු නර්තන අධ්‍යාපනය සැමට විවිර වීමේ කි‍්‍රයාවලිය ද ආරම්භ විය. 

    ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය බිඳවැටීම සමඟ දේශීය නර්තනයේ පැවති බොහෝ සිරිත් විරිත් මෙන්ම හර පද්ධතින් ද බිඳ වැටීමකට ලක්විය.  එමෙන්ම යම් සාධනී ලක්ෂණයන් ද නර්තන සම්ප‍්‍රදායයන් වඩා ගොඩනැගෙන්නට විය. ශාන්තිකර්ම සහ පුද පූජා විධි වලට පමණක් සීමා වී තිබූ දේශීය නර්තන සම්ප‍්‍රදායයන් ප‍්‍රාසංගික වශයෙන් වේදීකාවට උචිත ලෙස සකස් වීමේ ආරම්භය ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපනයෙන් නර්තනය ඉවත් වීම සමඟ සිදු විය. විශේෂයෙන් ම කාන්තාවන්ට නර්තන කාලවට සම්බන්ධ වීමට අවස්ථාව ද විදේශීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රම අනුව නර්තන අධ්‍යාපනය හැඩ ගැසීමත් සමඟ සිදුවිය. කාලානූරූපව නර්තන අධ්‍යාපනයේ සිදු වූ වෙනස්කම් සමඟ ම ගුරු ගෘහීය අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ තිබූ උසස් ගුණාංගද අප අතින් ගිලිහි යාම ද නොදැනීම සිදු විය. 1930 දශකය නව නර්තනයේ ආරම්භය, කාන්තාවන් නර්තන කාලවට සම්බන්ධ වීම ආදී කාරණාවන් නර්තන අධ්‍යාපනයේ ඉක්මන් වෙනසට බෙහෙවින් බලපාන ලදි


සටහන දිනේෂ් ජයසිංහ

අපගේ ෆේස්බුක් පිටුව හා සම්බන්ධ වන්න

ආශි‍්‍රත ග‍්‍රන්ථ හා ලිපි

නර්තනය හා ශි‍්‍ර ලාංකේය ගුරු කුල සම්ප‍්‍රදාය, වෛද්‍යවතී රාජපක්ෂ, ලලිත කලා සාර සංග‍්‍රය - 3.

ශි‍්‍ර ලංකාවේ නර්තන විෂය ක්ෂේත‍්‍රය හා සම්බන්ධ පාසල් විභාග ක‍්‍රම එහි අභිවෘද්ධියට හේතුවක් වීද ?, ධම්මිකා ලංකාතිලක, ලලිත කලා සාර සංග‍්‍රහය - 3.

පැරණි ශි‍්‍ර ලංකාවේ නර්තන ගුරු කුලයේ හි පැවති අධ්‍යාපනික සංස්කෘතික කි‍්‍රයාවලි වෙනස් වීටම බලපෑ සමාජ පසුබිම, වෛද්‍යවතී රාජපක්ෂ, නර්තන චින්තා.

ශි‍්‍ර ලාංකික නර්තනයේ විකාශනය, තිස්ස කාරියවසම්.

රංගන පළමුවැනි කාණ්ඩය, තැන්වැනි කලාපය, සෞන්දර්ය අධ්‍යයන ආයතනයේ ශාස්තී‍්‍රය සංග‍්‍රහය

රුහුණු නැටුම් සිද්ධාන්ත, කාලිංග ඔබේවංශ 

ශී‍්‍ර ලංකාවේ පාසල් ක‍්‍රමයෙන් බාහිර අධ්‍යාපනය.


(අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා අවැසි ලෙස උපුටා ගන්න, මෙම ලිපිය වෙනත් තැනක පල කරන්නේ නම් කතෘ අයිතිය ලබා දීමට කාරුණික වන්න)

Read More

Sunday, April 28, 2024

ශ්‍රි ලංකාවේ දේව සංකල්පයේ ආරම්භය හා විකාශනය

April 28, 2024 0

   අන් කවරදාකටත් වඩා දේව විශ්වාස පිළිබඳව සමාජය තුළ විවිධ කථිකාවන් ඇතිව තිබේ. එක් කොටසක් දේව විශ්වාස පිටුපස අන්ධානුකරණයෙන් යුතුව ගමන් කරන අතර තවත් පිරිසක් දේව වන්දනය පිළිබඳව දැඩි ප්‍රශ්න කිරීමක් අරඹා ඇත. මේ අතර බුදු දහමේ මූලික ඉගැන්වීම් පවා අභියෝගයට ලක් කරමින් විවිධ මිථ්‍යාවන් බහුල ලෙස සමාජ ගත වීමද වත්මනේ දී දැකිය හැකිය.



    ප්‍රාථමික මනුෂ්‍යයන් වශයෙන් ස්වාභාවදහම කෙරෙහි තිබූ කුතුහලය මෙන්ම බියද මූලික වශයෙන්ම දේව විශ්වාස හා ඇදහිලි කෙරෙහි මිනිසා යොමු වීමට මූලිකවම බලපා තිබේ. මෙය ලාංකිකයින් කෙරෙහිද පොදු ලක්ෂණයකි. ප්‍රාග් බෞද්ධ යුගයේ දී මෙරට විසූ ජනයා සතුවද එවැනි ඇදහීම් තිබූ බව ඉතිහාසය සාක්ෂි සපයයි.

පණ්ඩුකාභය රජු විසින් ව්‍යාධ දෙවියන්ට බටහිර දොරටුව අසල තල්ගසක වෙසෙන්නට ඉඩදුන් බව හා පච්හමරාජිනී නම් දෙවඟන උදෙසා බටහිර දොරටුව අසල දේවාලයක් ඉදිකර දුන් බව මහා වංශයේ සඳහන්ව ඇත. 

    බුදු දහම මෙරට තුළ ස්ථාපිත වීමත් සමඟ එතෙක් පැවති දේව ඇදහිල්ලද වෙනස්කම් වලට ලක්වී තිබේ. බුදු දහමේ මූලික ඉගැන්වීම් තුළදී දේව වන්දනයට ඉඩක් නොවුන ද මෙරට තුළදී බුදු දහමේ ආගමනය හේතුවෙන් එතෙක් පැවති දේව වන්දනා ක්‍රම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම වෙනුවට එම දේව ඇදහිලි තුළට බෞද්ධාගමික මුහුණුවරක් ආරෝපණය කිරීම සිදුව ඇති බව පැහැදිලිය. සෙනරත් පරණවිතාන දක්වා ඇති ආකාරයට සමන් දෙවියන් බවට පත්වී ඇත්තේ ප්‍රාග් බෞද්ධ යුගයේ සිටි යම නම් දෙවියන්මය. කෙසේ වෙතත් මූලික ඉගැන්වීම් අත්හැරි ජනප්‍රියවාදී බුදු දහමේ දී දේව වන්දනා ප්‍රතික්ෂේප කිරීම වෙනුවට එම වන්දනා කෙරෙහි බෞද්ධාගමික මුහුණුවර ආදේශ කිරීම ක්‍රමයෙන් සිදුව ඇත. 

    අට්ඨකතා පිළිබඳව ගැඹුරින් විමර්ශනය කළ ඊ.ඩබ් අදිකාරම්ගේ මතයට අනුව ලක්වැසි බෞද්ධයන්ට දෙවියන් යනු හුදෙක් බුදුන්ට පක්ෂ වූ හෝ විපක්ෂ සත්ව කොට්ඨාශයක් පමණකි.

අනුරාධපුර යුගයේ මධ්‍ය අවධිය පමණ වනතෙක් මෙරට ජන විශ්වාසය තුල අවධානයට ලක්වූ දෙවිවරු තිදෙනෙකි.

සමන් දෙවි - බුදුන්ගේ පළමු ලංකාගමනය හා සම්බන්ධ වීම

උපුල්වන් දෙවි - බුදුන්ගේ නියමයෙන් විජය රජු ඇතුළු  පිරිසට ආරක්ෂාව සැපයීම

කතරගම දෙවි - එළාර - දුටුගැමුණු යුද්ධය හා සම්බන්ධ වීම

    දෙවැනි සියවස ගජබා රජ සමයේ දී දකුණු ඉන්දියාවෙන් සොලී සිරකරුවන් දොළොස්දහසක් ගෙ ඒමත් සමඟ ඔවුන් ඇදහු ශිව, විෂ්ණු, කාර්තිකේය, පත්තිනි ආදී ඇදහීම් මෙරටට පැමිණි බව ද ඊ.ඩබ් අදිකාරම්ගේ අදහසයි.

    අනුරාධපුර යුගයේ අපරභාගයේ දී ක්‍රි:ව 1017 -1070 දක්වා ලංකාවේ උතුරු ප්‍රදේශය පාලනය කරනු ලැබූවේ සොලීන් විසිනි. එම කාලයේ දී මෙරට තුළ දේව වන්දනය කෙරෙහි ලැබුණු රාජ අනුග්‍රහය හේතුවෙන් මෙරට තුළ දේව වන්දනය මුල් බැස ගැනීම වඩා හොඳින් සිදු විය.

    පොලොන්නරු යුගය වන විට මෙරට තුළ හින්දු දේව විශ්වාස තදින් මුල් බැස තිබූ බව හමුවී ඇති පුරා විද්‍යා නටඹුන් තුළින් ද මනා ලෙස තහවුරු වී තිබේ. එකළ ඉදිවූ පටිමාඝර ආදියෙහි අන්තර්ගත හින්දු දේවාල ආකෘතිය බෞද්ධ පූජා භුමි තුළට හින්දු දේවාල ඇතුළත් වීම ආදියෙන් එය වඩාත් හොඳින් තහවුරු කරනු ලබයි.

    රාජ අනුග්‍රහය, සතුරු ආක්‍රමණ සමඟ ඇති වූ දේශපාලනික වෙනස් වීම් ආදිය සමඟ මෙරට තුළ දේව වන්දනය බුදු දහම හා සමානවම සමහර අවස්ථාවන් වලදී බුදු දහමද අභිබවා යන අයුරින් සමාජය තුළ ස්ථාපිත වීම සිදුව ඇත.

    ක්‍රි:ව 14 වන සියවස පමණ වන විට බුදු රදුන් හා දෙවියන් සම ආස්ථානයක ලා සලකන තරමට දේව වන්දනය සමාජගත වී පැවති බව ගඩලාදෙණයි, ලංකාතිලක විහාරය ආදී ස්ථාන වලදී බුද්ධ මන්දිරය තුළම දේවාල නිර්මාණය වීමෙන් පෙනී යයි.

    කෝට්ටේ යුගය දේව වන්දනය ප්‍රචලිත වීමේ උච්චතම අවස්ථාව බවට පත් වී තිබූ බවට සාධක ලෙස එකළ රචනා වූ සන්දේශ කාව්‍යයන් දැක්විය හැකිය. එම සන්දේශ කාව්‍යයන් පහෙන් හතරකම ග්‍රාහකයා වන්නේ දෙවිවරුය. එනම්,

පරවි, කෝකිල සන්දේශ - උපුල්වන් දෙවියන්ටත්

ගිරා සන්දේශය - නාථ දෙවියන්ටත්

සැළලිහිණි සන්දේශය - විභිෂණ දෙවියන්ටත්, වශයෙනි.

    මේ ආකාරයට සාහිත්‍යය තුළට පවා දේව වන්දනය අන්තර්ගත වීම තුළින් එකළ ජනවිඥ්ඥානය කෙරෙහි පවා දේව ඇදහීමේ බලපෑම පැහැදිලි වේ.

    සීතාවක රජ සමය මෙරට දේව වන්දනය සහ බුදු දහම කෙරෙහි සුවිශේෂ සමයකි. එනම් සීතාවක රාජසිංහ රජු ශිව සමය වැළද ගැනීම හා බුදු සසුන කෙරෙහි රජු විසින් කළ විවිධ පීඩාවන් හි ප්‍රතිඵලය වූයේ දේව වන්දනය තවදුරටත් සමාජය තුළ මුල් බැස ගැනීමය. රජුගේ මෙම ක්‍රියාවන් හේතුවෙන් භික්ෂුන් වහන්සේලා උපැවදි වීම, පන්සල් විනාශ වී කෝවිල් නැගී ඒම වැනි කාරණාවන් සිදු විය. මෙම වකවානුවේ දී ශ්‍රි පාදය පවා ශිව භක්තිකයින්ගේ අතට පත් වීම වැනි කාරණාවන් සිදු විය.

    කෝට්ටේ යුගයේ දී සිදු වූ පෘතුගීසි ආක්‍රමණයන් සමඟ ක්‍රිස්තියානි ධර්මය මෙරට තුළ ව්‍යාප්ත වීම ද දේව වන්දනයට රුකුලක් විය. ක්‍රිස්තු දේවත්වය පිළිගත් නව දේවවාදී පිරිසක් මෙරට බිහිවීම එතුළින් සිදු විය. සීතාවක යුගයේ සිටි ප්‍රමුඛතම ලේඛකයා වන අලගියවන්න මුඛවෙටි පවා ක්‍රිස්තු සමය වැළද ගැනීම සහ ඔහු විසින් රචනා කළ දෙවියන් වහන්සේට, ක්‍රිස්තු ස්වාමීන්ට හා එතුමන්ගේ කන්‍යාමරි මතාවට නමස්කාර කොට ඇරඹිම දේව වන්දනය නව ප්‍රවේශයකින් යුතුව ජන විඥ්ඥානයට ආමන්ත්‍රණය කිරීම සිදු විය.

    මහනුවර යුගය වන විට රාජ අනුග්‍රහය සහිතව දේව වන්දනය සිදු විය. දේශපාලනිකව දේවතා වන්දනය කෙරෙහි ලැබුණු අනුග්‍රහයන් එයට මූලිකවම හේතු විය. බුදුන් සමයේ සතරවරම් දෙවිවරු ලෙස සැලකු ධෘතරාෂ්ඨ, විරූඪ, විරූපාක්ෂ, වෛශ්‍රවණ යන දෙවිවරු වෙනුවට උපුල්වන් (විෂ්ණු), සමන්, බොක්සැල්, විභිෂණ යනුවෙන් නව දෙවිවරු සතරක් සම්භාවනාවට පත්වීම මෙසමයේ දී සිදු විණි. දැඩිමුණ්ඩ, සත්පත්තිනි, කළුකුමාර, පිටියේ දෙවි, අයියනායක, වීරමුණ්ඩ වැනි ඉන්දීය සම්භවයක් සහිත දෙවිවරුත්, මංගර දෙවි, හන්තානේ දෙවි, දොළහ දෙවි, බෝගම්බර දෙවි වැනි දේශිය යැයි සැලකෙන දෙවිවරුද මෙකළ පුද පූජාවන්ට පාත්‍ර විය.

    මහනුවර යුගයේ දී නායක්කාර වංශිකයන්ගේ බලාධිකාරිය දේව වන්දනයට මනා පිටුවලක් විය. මෙසමයේ දී එක් පිරිසක් හින්දු හා ක්‍රිස්තු දේව ඇදහිල්ල සෘජුව ඇදහීම සිදු කළ අතර සිංහල බෞද්ධ ජනයා බෞද්ධ මුහුණුවරකින් යුතුව දේව ඇදහීම සිදු කළේය. මෙකළ භික්ෂුන් පවා දේව වන්දනයට යොමු වූ අතර දෙවියන් සහ මිනිසුන් අතර අතරමැදියන් ලෙස ද භික්ෂුන් කටයුතු කළේය.

    රොබර්ට් නෝක්ස් දුටු ලංකාවේද දේවාල කපුවන් දෙවන පූජක පක්ෂය වශයෙන් කටයුතු කළ බව සඳහන් කොට ඇත. ඔහු දක්වා ඇති ආකාරයට කපුවන්ගේත් සෙසු මිනිසුන්ගේත් අතර කිසිදු වෙනස්කමක් නොමැති අතර වෙනස නම් දේවාලයට යන විට ඉස් සෝදා නා පිරුවට ඇද පේවීමය.

    ප්‍රාග් බෞද්ධ යුගයට පෙර සිට මෙරට ජනයා අතර පැවති දේව වන්දනය පිළිබඳ කථිකාව පරිණාමය වී අද වන විට ජනප්‍රිය බුදු දහම තුළට දේව වන්දනයන්ගෙන් උකහාගත් ලක්ෂණ වල බලපෑම සමඟ සැබෑ බුදු දහම හා දේව වන්දනය වෙන් කර හඳුනා ගත නොහැකි තරමට පත් වී ඇත. එයින් සිදු වූ අහිතකර තත්වය නම් දේව වාදය යොදා ගනිමින් මිනිසුන් මිථ්‍යාව කෙරෙහි යොමු කරවීමය.

සටහන - දිනේෂ් ජයසිංහ

පොතපත ඇසුරිනි 


Read More

Post Top Ad

Your Ad Spot